Neuroplasticiteit; Het immer veranderende brein

Neuroplasticiteit; Het immer veranderende brein

Neuroplasticiteit is de term die we gebruiken om aan te geven dat de neuronen in onze hersenen zich keer op keer kunnen veranderen, gebaseerd op onze ervaringen, onze gedachten en de situatie waarin we ons bevinden. En dat is een geweldig hulpmiddel.

Als ons brein een statisch apparaat was – zoals een computer – zou het alleen functioneren binnen bepaalde parameters. In een steeds veranderende omgeving zou dat brein zichzelf binnen enkele jaren onbruikbaar maken. Maar Neuroplasticiteit stelt ons in staat te veranderen.

We kunnen veranderen, dus waarom niet?

NeuroplasticiteitDeze fantastische tool die we hebben, krijgt niet de erkenning die hij verdient. Verandering wordt vaak als ‘slecht’ ervaren. Mensen willen consistentie hebben. Zelfs voor zichzelf. Zodra een standpunt is vastgesteld, lijkt het ‘not done’ te zijn om het te veranderen – maar zou het niet slimmer zijn om te van gedacht te veranderen als we nieuwe inzichten krijgen?

Het resultaat is een steeds groeiend aantal geschillen, conflicten en discussies. Het is niet langer belangrijk of ons standpunt correct is of niet. Het lijkt zo veel belangrijker te zijn om vast te houden aan onze oorspronkelijke verklaringen. We zijn zelfs trots op het feit dat we niet zijn veranderd (luister maar naar een politicus die zijn politiek verdedigt). Wanneer we dit doen, verdedigen we eigenlijk onze onwil om te verbeteren (veranderen is geen gevaar, maar een kans).

Neuroplasticiteit, we zijn klaar om te veranderen

Wat zo vreemd is aan deze starheid die we allemaal lijken te omarmen, is dat het volledig in strijd is met onze biologische opmaak. Onze hersenen kunnen op elk moment veranderen, ongeacht hun leeftijd. We noemen dit neuroplasticiteit. Het betekent dat we nieuwe dingen kunnen leren, onze standaardattitudes, onze denkpatronen en standaardreacties kunnen veranderen. Tenminste, als we willen.

Het is zelfs niet zo moeilijk, het kost alleen wat tijd en doorzettingsvermogen. Het resultaat is altijd lonend en de impact op ons leven kan enorm zijn. Maar, we houden blijkbaar liever vast ons aan ons oude zelf. We klagen en vertellen iedereen die het wil horen hoe we dingen beter of anders zouden doen, bijna ongeacht het onderwerp waar we het over hebben. Maar als het gaat om verandering bij onszelf, bij ons denken en onze opvattingen, zijn we net zo beweeglijk als een berg.

Het resultaat is duidelijk. Wie we vandaag zijn, is wie we morgen zullen zijn. We veranderen niet graag, we zijn er trots op en worden zo meer en meer losgekoppeld van de realiteit (maar merken het niet op).

Waarom deze kracht niet gebruiken

Verandering is een natuurlijk, organisch proces. We hebben echter de mogelijkheid om dit proces zelf te initiëren, om te beslissen hoe we zullen veranderen en om dat nieuwe en betere ‘ons’ te creëren. Dus laat me toe je eens uit te dagen. Verander een ding, slechts een, hoe onbeduidend en zie wat er gebeurt.

Neem voor je eerste experiment iets gemakkelijks en iets relevants. Als je – bijvoorbeeld – de slechte gewoonte hebt om mensen te onderbreken als je denkt dat je weet wat ze gaan zeggen, verander dat dan. Of als je een mening hebt over een kwestie, probeer je dan eens grondig te informeren en een nieuwe en betere conclusie te bereiken, enzovoort.

Waarom veranderen is zo moeilijk

En toch, verandering is moeilijk. Wat het zo moeilijk maakt zijn drie verschillende factoren. Ten eerste kost het tijd en doorzettingsvermogen (een paar weken), zoals we eerder hebben gezegd. Ten tweede kost het energie (en we houden er niet van om energie te verspillen) en ten derde worden we belemmerd door ons sociale brein. Neuroplasticiteit is leuk, maar ons sociale gedrag komt voort uit tijden waarin verandering niet zo snel was en sociale stabiliteit werd afgedwongen door een onderbewust gevoel van duurzaamheid en consistentie.

Als u deze 3 factoren kunt overwinnen, kunt u wijzigen. Probeer het en pluk de vruchten.

Wenst u meer informatie?  Neem vrijblijvend contact met ons op.

Geschreven door Peter Stinckens

Related posts